Just for fun-2

Alucinade co que fai a xente neste vídeo xustamente titulado People are awesome:

E unha ilusión óptica preciosa roubada de Fogonazos. A ver se adiviñades o que sucede antes de que o truco sexa desvelado. Tedes nove segundos:

Máis animacións

Despois de descubrir (hoxe pola mañá, en clase) que teño alumnos aos que lles gustaría facer animacións coma as do post Tres animacións polo prezo dunha, estiven tentando lembrar exemplos dixitais que me teñan impactado desta arte. No tempo que levo mantendo este blog colguei algunhas, aínda que vexo agora que non utilicei tanto como debera a etiqueta Animación, pois en case tódalas ocasións as animacións aparecen baixo a etiqueta Vídeos ou Xogos.

En realidade, sempre que me preguntan por animacións penso en primeiro lugar en xogos creados con Adobe Flash, e habitualmente o primeiro xogo que me vén á mente é o Fancy Pants Adventures (poño ligazón ao segundo mundo, que o primeiro parece que non vai), do que non sei se falei aquí, pero si que está na páxina de xogos da wiki de hai dous anos.

Así que na clase foi ese xogo o que recomendei. As razóns son obvias para calquera que xogase: é visualmente agradable, é sinxelo tanto con respecto á dinámica de xogo como ao aspecto gráfico; e deixa coa pregunta: como faría o deseñador este xogo?

Pero hai moitos exemplos de xogos sorprendentes, xa sexa polo apartado gráfico ou polo técnico. Varios deles xa foron comentados aquí:

Closure

Este xogo destaca pola idea que desenvolve: as cousas comezan a existir cando podes velas. Mentres a luz non as toque, non existen.

Samorost

Samorost é un xogo point&click que destaca no plano gráfico. A dinámica de xogo consiste en ir pasando puzzles que aparecen nas distintas pantallas de xogo. Os seus creadores, Amanita Design, teñen varios xogos máis na súa web (entre eles a segunda parte do Samorost, e tamén animacións puras.

Como exemplo de animación espectacular que non é un xogo, esta versión do Mago de Oz é abraiante:

Tin Man

Non é a primeira animación de zoom-infinito que vexo, nin probablemente a máis alucinante, pero a idea de plasmar nun zoom a chegada de Dorothy ao país de Oz ten o seu aquel.

Para rematar este post, que mellor que un vídeo dunha canción que sexa tamén unha animación?

Cinco minutos dun sábado calquera

É o que leva ver este estraño vídeo. Eu acabo de facelo:

MATTHYS Robot-Tribe Clip from BOTINE on Vimeo.

20/10/2010

Curiosa data. E só pasaron dez días do 10/10/10.

En calquera caso, sempre é un bo día para ter que pensar un pouco nun xogo. Ou en dous:

• Thomas was alone lembra un pouco a Square Team, ou en xeral a tódolos xogos nos que diferentes figuras teñen que cooperar para chegar a unha posición final.
• Nanopath non require tanto razoamento como habilidade. Simplemente tedes que debuxar a traxectoria que ten que percorrer a esfera.

Nada máis por hoxe.

Abur.

Benoit Mandelbrot

Era imposible non comentar minimamente a morte dun dos matemáticos recentes máis influentes na evolución das Matemáticas. O nome de Benoit Mandelbrot quedou ligado para sempre coa súa maior achega: os fractais. Do mesmo xeito que o de Newton e Lebniz ao Cálculo Diferencial, o de Descartes á Xeometría Analítica, o de Gauss á Xeometría Diferencial ou o de Euler a ... case todo (perdoade a vaguidade, só estou a poñer exemplos de certa sona).

Curiosamente o meu primeiro post neste blog, aló polo remoto día de Reis de 2009, hai 241 posts, incluía soamente un vídeo dunha viaxe polo Conxunto de Mandelbrot. Seguramente porque, para comezar, era imprescindible algún tema que calquera non técnico puidera apreciar.

E os fractais son tan famosos precisamente por iso: ademais da indubidable mestría técnica e a orixinal idea matemática que desenvolven, son simplemente fermosos ao ollo humano. Xulgade nun par de exemplos:

Parafraseando a Hilbert falando de Cantor, ninguén nos botará do paraíso fractal que Mandelbrot creou para nós.