Para practicar e reflexionar sobre a xerarquía de operacións en 1º de ESO adoito propoñer algún exercicio deste estilo:
Coloca parénteses(ou non) para obter o resultado indicado:
144-24:8-2= \hspace{1cm}140
144-24:8-2= \hspace{1cm} 139
144-24:8-2= \hspace{1cm} 20
144-24:8-2= \hspace{1cm} 143
144-24:8-2= \hspace{1cm} 13
É inevitable que algúen proteste porque as operacións son todas iguais, momento no que se explica o que significa o enunciado do exercicio, é dicir, por que ten sentido.
Aínda que en exemplos como o anterior, ao seren tan breves, os alumnos poden resolver o exercicio por aburrimento, simplemente probando todas as opcións, elaborando un chisco máis a actividade sobe un chanzo a dificultade e o nivel de reflexión necesario para resolvela.
Pois ben, este ano por primeira vez pensei en improvisar unha actividade semellante a partir dos erros que van cometendo os meus alumnos. Por exemplo, ao comentarmos unha operación do libro de texto,
28-3 \cdot 2 \cdot 4=
ademais do resultado correcto, 4, escoitouse un 200. En troques de apuntar eu a evidente corrección, aproveitei para preguntar á clase que sucedera. Varias alumnas xa o sabían, polo que preguntei aos que non foran tan rápidos onde habería que colocar parénteses para obter 200.
Agora que o penso, non sei como non fixera isto antes, co natural que resulta.
Este exercicio ou algo semellante tamén ten o seu oco na unidade de Números Enteiros, onde resulta máis difícil:
-24:3+3= ~~~~~-4
2 \cdot 7-5-1= ~~~~~10
+7 \cdot (-5)+3= ~~~~~-14
-3+3 \cdot (-3)-(+3)= ~~~~~-21
-3-5-2= ~~~~~+7
Aviso: o último ten truco.
Outra actividade, que xa adoito propór na unidade de Números Enteiros, ás veces en 2º de ESO, supón un paso máis. Velaquí:
Coloca os números nos espazos para obter o maior número posible:
-5,+1,+3 \ en ~~~~ \square + \square-\square
-5,+1,+3 \ en ~~~~ \square - \left( \square+\square \right)
-2,0,+4 \ en ~~~~ \square \cdot \left( \square-\square \right)
-3,-2,+5 \ en ~~~~ \square \cdot \left( \square+\square \right)
P.D.: Non sei se estas actividades serven de algo, avaliar iso no contexto da aula resulta demasiado confuso. Na práctica diaria, o único no que se pode apoiar un profesor é na súa propia intuición, pois a administración non responde da docencia impartida baixo a súa responsabilidade, e as investigacións serias levadas a cabo nas universidades adoitan ter outros obxectivos e motivacións. Por non falar da xerga propia do gremio, que fai esotérica a maioría dos papers para os non iniciados. Pero vaia, estes exercicios son divertidos, que non é pouco no contexto das operacións combinadas.
Unas tarefas productivas. Por suposto, serven e moito.
ResponderEliminarEsa é a miña intuición tamén, pero a saber. Que poucas certezas hai neste choio!
Eliminar