Loading [MathJax]/extensions/TeX/AMSmath.js

24.3.16

Oposicións a Profesor de Secundaria de Galicia 2014


Saíndo dos temas habituais do blogue, vou responder a unha petición e compartir a solución dun dos problemas da Oposición de Profesorado de Secundaria de Matemáticas do ano 2014. Imos aló:

Sexa para p0,Kn(p):

Kn(p)=01xn(1x)(1+px)dx

  1. Calcular K0(p) e K1(p)
  2. Atopar unha relación de recorrencia entre Kn1(p), Kn(p) e Kn+1(p). Utilizar dita relación para calcular Kn(0) e Kn(1)

Pola cantidade de manipulacións alxébricas que vai levar, só vou incluír neste post a solución do apartado a)

En primeiro lugar, a integral é impropia, pois o integrando non está definido no extremo superior. Por isto imos ter que considerar o paso ao límite da expresión que obteñamos como primitiva. É dicir,
K0(p)=011(1x)(1+px)dx=limϵ10ϵ1(1x)(1+px)dx

Como a expresión non ten unha simetría obvia e útil, non queda máis remedio que atopar unha primitiva. E o aspecto do radicando do denominador, xa factorizado, amola máis que axuda. Imos aló(aviso: non vou levar contas das constantes de integración):

Comezamos por facer o cambio de variable y=1x, basicamente para ver mellor o que hai que facer despois:
1(1x)(1+px)dx=1y(1+pypy2)dy=
1(p+1)ypy2dy
Agora o radicando ten un aspecto máis claro para o seguinte paso, escribilo como diferenza do cadrado dunha constante e unha variable, mediante o cambio:
z=pyp+12p
Chegamos a:
1(p+1)ypy2dy=1p(p+12p)2z2dz=

Para non seguir a facer cambios, dou por suposto que a primitiva dta2t2=arcsen(ta)+C é ben coñecida(o cambio é o trigonométrico standard), para rematar con:
1p(p+12p)2z2dz=1parcsen(2p(p+1)z)
Desfacendo os (malditos) cambios:
1parcsen(2p(p+1)z)=1parcsen(2pp+1y1)
E outro máis:
1parcsen(2pp+1y1)=1parcsen(2pp+1x+p1p+1)
Só queda avaliar a última expresión, chamémola f(x) para abreviar, nos límites de integración:
K0(p)=011(1x)(1+px)dx=limϵ1f(ϵ)f(0)=1p(arcsen(p1p+1)π2)=1p(arcsen(p1p+1)+π2)

Que, como quedou o corpo ao resolver a metade dun dos dous apartados dun dos tres exercicios desa sesión?

Vaiamos con K1(p), que poderemos relacionar con K0(p):

x(1x)(1+px)dx=x1+(p1)xpx2dx

A estratexia é clara: acadar que apareza a derivada do radicando no numerador:
x1+(p1)xpx2dx=12p2px1+(p1)xpx2dx=
12p2px+p1(p1)1+(p1)xpx2dx=
Dividamos o cálculo anterior en dous:
1) 12p2px+p11+(p1)xpx2dx=1p(1x)(1+px)
2) p12p1(1x)(1+px)dx=
Esta primitiva é xusto a que atopamos antes polo medio de K0(p)
p12p1parcsen(2pp+1x+p1p+1)
Xuntando os dous resultados, e avaliando nos extremos de integración, obtemos:
K1(p)=1p+p12pK0(p)

É comprensible que restrinxa a solución ao apartado a), non si?

0 comentarios:

Publicar un comentario